D'Legend seet, datt d'Yun, d'Fra vum Lu Ban, och eng geschickt Handwierkerin am antike China war. Si war d'Erfinderin vum Regenschierm, an den éischten Regenschierm gouf hirem Mann ginn, fir en ze benotzen, wann hien Haiser fir d'Leit gebaut huet.
D'Wuert "Regenschirm" gouf et schonn zënter laanger Zäit, dofir huet si wahrscheinlech en Regenschirm erfonnt, deen zesummegehale konnt ginn. D'Fro, wien den Regenschirm erfonnt huet, war Thema vu ville verschiddene Meenungen.
A China gouf den Regenschierm ëm 450 v. Chr. vum Yun erfonnt. E gouf als "mobilt Haus" bezeechent. An England goufen Regenschiermer eréischt am 18. Joerhonnert benotzt. Fréier war den Regenschierm en femininen Objet, deen d'Astellung vun enger Fra zur Léift ugedeit huet. Den Regenschierm oprecht ze halen huet bedeit, datt si sech der Léift engagéiert huet; en an hirer lénkser Hand op ze halen huet bedeit "Ech hunn elo keng Zäit méi". Den Regenschierm lues ze schüttelen bedeit kee Vertrauen oder Mësstrauen an den Regenschierm; den Regenschierm op déi riets Schëller ze leeën heescht, datt een net méi een wëll gesinn. Am 19. Joerhonnert hunn d'Männer ugefaangen, Regenschiermer ze benotzen. Wéinst dem Reen an England war den Regenschierm en onverzichtbaren Deel vum britesche Liewen a gouf e Symbol vun der traditioneller britescher Liewensweis, e Must fir Londoner Händler a Beamten, an d'Symbol vun de Briten - de John Bull mat engem Regenschierm an der Hand. Et ass och en onverzichtbaren Objet an der Literatur a Filmer. 1969 gouf en Regenschiermmusée an England gegrënnt. Regenschiermer hunn nach vill aner Uwendungen. Am Joer 1978 gouf eng Grupp vun exiléierte Bulgaren vun Attentäter op der Waterloo Bréck mat de Spëtze vun engem Regenschirm erstach a si sinn un enger Vergëftung gestuerwen. E puer Regenschirmgrëffer kënne mat Peffer besprëtzt ginn a benotzt ginn, fir béiswëlleg Hënn dovun ofzehalen, se ze verfollegen a ze bäissen.
Zäitpunkt vun der Verëffentlechung: 24. Oktober 2022